Δευτέρα, Φεβρουαρίου 27, 2006

Ενα Σαββατοκύριακο, δύο ταινίες




Σάββατο βράδυ, Brokeback Mountain στο Εμπασσυ στο Κολωνάκι
Ισως να φταίει ο θόρυβος γύρω από την ταινία, που πάντα γεννάει προσδοκίες. Ισως να φταίει το ότι γύρω-γύρω ακούγονταν πνιχτά (ή λιγότερο διακριτικά) γελάκια και δηκτικά σχόλια, στην επίμαχη σκηνή που οι δύο ήρωες κάνουν για πρώτη φορά σεξ. Αντίστοιχο κλίμα υπήρξε και σε όλη την υπόλοιπη ταινία. Με τις γυναίκες να κάνουν σχόλια για την δήθεν ύποπτη συμπεριφορά των γκόμενών τους όταν πηγαίνουν "για ψάρεμα με τον κολλητό", και τους straight άνδρες να αντιδρούν αμήχανα. Oι gay θεατές βέβαια ήταν σε άλλο μήκος κύματος, απολύτως λογικό αυτό. Ισως να πέρασε πολλή ώρα μέχρι τα τελευταία 30 λεπτά, όπου η ταινία γίνεται πλέον εσωτερική, άρα και πιο ενδιαφέρουσα, και οι χαρακτήρες αρχίζουν να φαίνονται ανάγλυφοι. Μπορεί να εκνευρίστηκα λίγο που οι γυναίκες στην ταινία υπήρχαν μόνο ως καρικατούρες. Δεν είναι δυνατόν να βλέπεις τον άνδρα σου να ρίχνει παθιασμένα γλωσσόφιλα στον κολλητό του φίλο και να περιμένεις να δεις αν βράχηκε το χαρτάκι στην πετονιά, για να λυθεί το μυστήριο... Σε όποια δεκαετία και να ζεις, όσο καταπιεσμένη και απλοϊκή και να είσαι, οι αναμενόμενες αντιδράσεις είναι πάνω-κάτω οι ίδιες. Οχι ότι οι αρσενικοί ήρωες της ταινίας διαθέτουν περισσότερα επίπεδα. Αλλά οι τρεις γυναίκες που σκιαγραφούνται στην ταινία είναι εξίσου αδιάφορες. Οι δύο σύζυγοι, κατ' αρχήν. Η μία κυνική και παραδομένη στην ύλη, η άλλη σιωπηλό θύμα που πιο πολύ σε πνίγει με την απουσία παρά την παρουσία της. Η μητέρα, μιλάει με το βλέμμα της, στη σκιά του πάτερ-φαμίλια, προδομένη γυναίκα της συντηρητικής Αμερικής της δεκαετίας του '60. Ωστόσο, κι αυτή δεν τολμάει να υπάρξει παρά μόνο πίσω από τις γραμμές.
Ο Ενις (πολύ καλή ερμηνεία, οφείλω να το αναγνωρίσω, εσωτερική και μεστή) μου φάνηκε πολύ γοητευτικός. Αντιδρά στον απρόσμενο έρωτα που τον βρίσκει στο βουνό με μια αθωότητα που θυμίζει έφηβο. Η σκηνή στο ποτάμι, και αυτή με το πουκάμισο,στο πατρικό του φίλου του, είναι σπαραχτικές σχεδόν, χωρίς να φωνάζουν. Ο έτερος ήρωας ωστόσο είναι η τραγική φιγούρα του έργου, χωρίς καμία αμφιβολία. Το δικό του πάθος για το φύλο του προϋπάρχει και δεν χορταίνει με αποσπασματικές συναντήσεις της 1 εβδομάδας έκαστη. Είναι αυτός που διεκδικεί το δικαίωμα να ζήσει με τον άνθρωπό του, όπως ένα "κανονικό ζευγάρι". Διεκδικεί το δικαίωμά του να γεύεται τον έρωτα, όπως όλοι οι υπόλοιποι. Και καταφεύγει πέρα από τα σύνορα, γιατί η ντόπια κοινωνία δεν σηκώνει τέτοιες προσδοκίες. Στο τέλος, τιμωρείται, σαν σκυλί, σαν γυναίκα του δρόμου, σαν τους μαύρους του Νότου, σβήνει μαζί με το ακόρεστο πάθος του ατιμωτικά.
Η ταινία είναι καλή. Και μιλάει για το τέλος του έρωτα και την απώλεια, δεν είναι gay ταινία, έχει δίκιο ο Τσαγκαρουσιάνος, στο σχετικό κείμενό του περί νέας μελαγχολίας, στο φύλλο του Σαββάτου που μας πέρασε. Αλλωστε, υπάρχει και η σκηνή με την ξανθούλα που μπαίνει για λίγο στη ζωή του Ενις (αυτή ήταν με διαφορά η πιο φρέσκια θηλυκή παρουσία στην ταινία, έστω και ολίγον τι μονοδιάστατη). Κι εκεί ένα αντίο λέγεται, απλώς δεν βρίσκεται στο επίκεντρο της ιστορίας.
Δεν είναι όμως μεγάλη ταινία. Πολύς θόρυβος, για μια ιστορία που έχει ξαναειπωθεί, σε όλες της τις εκδοχές, πλην αυτής που πραγματεύτηκε στο Brokeback Mountain ο Aνγκ Λι. Εξού και όλη αυτή η φασαρία. Της λείπει όμως η ένταση και το βάθος που θα περίμενα εγώ προσωπικά να υπάρχει στη διήγηση μιας τέτοιας ιστορίας. Τα 8 Οσκαρ (όχι ότι σημαίνουν πάντα κάτι αυτά) είναι υπερβολικά, για να δούμε πόσα θα πάρει τελικά.
Κυριακή απόγευμα, Walk the line, στο Mall (άθλιο μέρος)
Εξαιρετική ταινία, συμπαγής και όμορφα δουλεμένη, με εξαιρετικές ερμηνείες. Εδώ έχουμε το αντίθετο. Μια αγάπη που γεννιέται, δυναμώνει σιγά-σιγά και απογειώνεται όταν πρέπει, χρόνια μετά τον πρώτο έρωτα. Μια αγάπη που σώζει αυτούς που τη βιώνουν, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Μια αγάπη που τους κρατάει στη ζωή και στο τέλος τους δικαιώνει. Μέσα από όλα τα σκατά, ο Τζόνι Κας και η Τζουν Κάρτερ μένουν μαζί, δεμένοι σε μια γροθιά και φεύγουν από αυτή τη ζωή, με διαφορά 4 μηνών... Από τις ιστορίες που κάνουν τα δάκρυα να κυλούν λυτρωτικά, αφού αποτελούν ζωντανή απόδειξη του τι μπορεί να προκύψει μεταξύ δύο ανθρώπων, όταν αποφασίζουν να νικήσουν μαζί το φόβο. Δεν είναι και λίγο αυτό. Αναρωτιόμουν όταν βγήκα από την αίθουσα αν υπάρχει χώρος για τέτοιες αγάπες σήμερα.
Οι δε ερμηνείες, άψογες. Ο Χοακίν Φίνιξ και η Ρις Γοϋίδερσπουν απίστευτα ταιριαστοί, σαν να περίμεναν τόσα χρόνια να παίξουν μαζί σε αυτή την υπέροχη ταινία. Οι κριτικοί δεν την εκτίμησαν, ούτε και το κοινό. Το ηλίθιο ελληνικό κοινό, μόλις δύο χιλιάδες εισιτήρια έκοψε η ταινία ή κάτι τέτοιο. Δεν την επέλεξαν, ούτε ως μια ενδιαφέρουσα ιστορία, ακόμη κι αν είχαν ιδέα περί του ποιος ήταν ο Τζόνι Κας. Δεν πειράζει, έχει πάψει να μου προκαλεί εντύπωση αυτή η βλακεία. Το αντίθετο είναι που με εκπλήσσει πλέον.
Ιδού και οι στίχοι από το "The Ring of fire", που έγραψε η Τζουν Κάρτερ, όταν ο Κας πάλευε ακόμη με τα χάπια, από τη μία, και τον έρωτά του για εκείνη, από την άλλη:
Love is a burning thing
and it makes a firery ring
bound by wild desire
I fell in to a ring of fire...
I fell in to a burning ring of fire
I went down,down,down
and the flames went higher.
And it burns,burns,burns
the ring of firethe ring of fire.
The taste of love is sweet
when hearts like our's meet
I fell for you like a child
oh, but the fire went wild...
I fell in to a burning ring of fire...

20 Comments:

Blogger Dormammu said...

A) Καημένε John Wayne, τι σου' μελλε να πάθεις....

Β) Πραγματικά, περιμένει κανείς από τους Έλληνες να καταλάβουν τι εστί Johnny Cash?

Γ) Σε όσους καταλαβαίνουν, αφιερώνω δυό παραγνωρισμένα διαμάντια: Don’t take your guns to town και Frankies' man, Johnny.

Δ) Δυστυχώς, δεν κατάφερα να δω την ταινία ακόμα....

7:45 μ.μ., Φεβρουαρίου 27, 2006  
Blogger blade runner said...

από το "The fabulous Johnny Cash", dormammu, στην Columbia, τα κομμάτια που ανέφερες.

Να πας να δεις την ταινία τρέχοντας, σε λίγο δεν θα παίζεται σε καμία αίθουσα.

8:04 μ.μ., Φεβρουαρίου 27, 2006  
Blogger Dormammu said...

Ενημερωμένη στα περί δισκογραφίας βλέπω ;)) Οι ηχογραφήσεις του στην Sun αν και έχουν τις στιγμές τους δεν λένε και πολλά κατά την γνώμη μου. Έκλινε προς το spiritual τότε?.Οι περισσότεροι ξέρουν τον Johnny Cash από τα Folsom Prison και San Quentin. Από τα μεταγενέστερα δοκίμασε το America. Συμβολίζει πόσο ελεύθερη και περήφανη ήταν κάποτε η Αμερική?.

Α! Και μια αναφορά στον μεγάλο και αδικοχαμένο κιθαρίστα του, τον Luther Perkins: Κορυφαίος??..

Για την ταινία, η κριτική σου μου έδωσε την απαραίτητη «κλωτσιά» στα πισινά να ξεκουνηθώ και να πάω. Θα το κάνω. Ευχαριστώ!

12:08 π.μ., Φεβρουαρίου 28, 2006  
Blogger xavier's_dance said...

Εγω πάλι θα προτιμούσα να πάρει κάνα Οσκαράκι και το "Καληνύχτα και καλή τύχη", blade δε συμφωνεις; :) Ομολογώ πάντως πως δεν έχω δει ακόμα τις ταινίες που αξιολογείς.

1:44 μ.μ., Φεβρουαρίου 28, 2006  
Blogger blade runner said...

εξαιρετική ταινία, σφιχτοδεμένη πλοκή, πολύ έξυπνο σενάριο, με διαλόγους αντιπροσωπευτικούς της κλασικής αμερικάνικης σχολής (για κάτι τέτοιους λόγους τη λατρεύω την Αμερική), ευφυές χιούμορ, ενδιαφέροντες ήρωες. Από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς, για μένα ο Στράδερν είναι ο μοναδικός που θα έπρεπε να απειλεί τον Χοακίν Φίνιξ, αν κι επιφυλάσσομαι δεδομένου ότι δεν έχω δει ακόμη το Capote, όπου βεβαίως πρωταγωνιστεί ο πάντα καλός Φίλιπ Σέιμορ Χόφμαν. Για να δούμε...

Τέλος, να πω για αυτή την ταινία, ότι καθιερώνει στις συνειδήσεις των σινεφίλ τον Κλούνι ως έναν πολύ καλό σκηνοθέτη με κοφτερή ματιά. Αλλος ένας ωραίος του Χόλιγουντ, μετά τον Ρόμπερτ Ρέντφορντ (σας θυμίζω το εκπληκτικό Quiz Show), που εκτός απο το να τα λέει, αποδεικνύει ότι διαθέτει και την ξεχωριστή ευφυία που απαιτεί η σκηνοθετική καρέκλα

7:09 μ.μ., Φεβρουαρίου 28, 2006  
Blogger basik said...

"The taste of love is sweet
when hearts like our's meet"

Ξέρω ότι πολλοί το γράφουν έτσι, αλλά η απόστροφος στο "our's" είναι άχρηστη. Να το σφυρίξουμε και στους "απέναντι";

1:34 μ.μ., Μαρτίου 02, 2006  
Blogger blade runner said...

ευπρόσδεκτο το σχόλιο!

Τι κάνει το παγωμένο Βερολίνο;

6:21 μ.μ., Μαρτίου 02, 2006  
Blogger paragrafos said...

Πέρασα για μια καλημέρα κι ένα ετεροχρονισμένο ευχαριστώ.

Απ΄ ό,τι βλέπω η δουλειά σας είναι υπέροχη. Θα την μελετήσω.

ΜΕ αγάπη

Παράγραφος

8:09 π.μ., Μαρτίου 04, 2006  
Blogger paragrafos said...

Αν συνεχίσετε έτσι, θα βλέπω όλες τις ταινίες που συστήνετε!

Εξαιρετικές οι παρουσιάσεις σας. Κατατοπιστικότατες. Με το μάτι του ειδικού, θα έλεγα.

Με αγάπη

Παράγραφος

9:27 π.μ., Μαρτίου 05, 2006  
Blogger blade runner said...

μουσική και σινεμά, οι δύο μεγάλες αγάπες της γράφουσας, που κάνουν αυτή τη δύσκολη, πολλές φορές, ζωή, απείρως συναρπαστικότερη.

Τίποτε παραπάνω!

ευχαριστώ, παράγραφε.

12:10 π.μ., Μαρτίου 06, 2006  
Blogger cyrusgeo said...

Δεν έχω δει ακόμη τις δυο ταινίες. Ο λόγος που σου γράφω είναι το link που έχεις για τους Arcade Fire. Απ' αυτό και μόνο μπήκες στην καρδιά μου. Είναι ο καλύτερος δίσκος που άκουσα τους τελευταίους έξι μήνες (μαζί με το Real Gone του Tom Waits).

Σ' ευχαριστώ.

1:32 π.μ., Μαρτίου 08, 2006  
Blogger Varetos said...

Εσείς φαίνεστε πολυάσχολος.

Ευχαριστώ για τις υποδείξεις σας. Μάλλον θα αποφύγω αυτό το φιλμ με το ζεύγος των ανδρών.

1:02 μ.μ., Μαρτίου 08, 2006  
Blogger blade runner said...

@cyrusgeo

Ελπίζω να τους δούμε και live σύντομα. Εκπληκτικό άλμπουμ όντως, ενδεικτικό της ζωντάνιας της καναδικής σκηνής, που τα τελευταία χρόνια όλο μας εκπλήσσει. Ευχάριστα!

12:51 μ.μ., Μαρτίου 10, 2006  
Blogger blade runner said...

@varetos

Οχι, να μην το αποφύγεις, να πας να το δεις, για να έχεις προσωπική άποψη.


@προς όλους όσοι περάσουν από δω:
Επίσης, προτείνω μια ταινία που ακόμη δεν είδα, αλλά παίζεται για λίγες μέρες ακόμη, αποκλειστικά στο ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟ, κάθε μέρα στις 5.00 το απόγευμα.

Η ταινία "What the bleep do we know", ντοκυμανταίρ, με θέμα, απ' ό,τι κατάλαβα από όσα μου είπε μια φίλη, τη σχέση της ανθρώπινης ζωής και της κβαντικής μηχανικής! Θα πάω να το δω. Σε σένα mickey το προτείνω ανεπιφύλακτα. Από το λίγο που σε ξέρω μέσω του blogging, πιστεύω πως θα ξετρελαθείς!

12:54 μ.μ., Μαρτίου 10, 2006  
Blogger cyrusgeo said...

Να πας να τη δεις, για να έχεις προσωπική άποψη. Εγώ έχω σοβαρές αντιρρήσεις (για να το πω ευγενικά) με την εν λόγω ταινία, τις οποίες έχω εκφράσει και στο μπλογκάκι μου. Ρίξε μια ματιά, αν θες, είτε πριν είτε αφού τη δεις.

2:57 μ.μ., Μαρτίου 10, 2006  
Blogger blade runner said...

θα τη δω και θα σου πω. Το διάβασα το κείμενό σου. Θα έχω περισσότερες ελπίδες αν τη δω πιο πολύ ως ταινία μυθοπλασίας, λοιπόν, παρά ως επιστημονικό ντοκυμανταίρ, να υποθέσω;

3:18 μ.μ., Μαρτίου 10, 2006  
Blogger cyrusgeo said...

Είναι λίγο μυθοπλασία και λίγο ντοκυμανταίρ -- όχι επιστημονικό, όμως, ό,τι κι αν λένε αυτοί... Δες την, και θα τα πούμε. Με ενδιαφέρει η άποψή σου γι' αυτήν, όπως και για τον καινούργιο δίσκο της Cat Power.

3:34 μ.μ., Μαρτίου 10, 2006  
Anonymous Ανώνυμος said...

Very nice site! » » »

1:34 μ.μ., Μαρτίου 05, 2007  
Anonymous Ανώνυμος said...

Where did you find it? Interesting read zocor weight gain Generic vitamin for precare prenatal ritalin Aponal diazepam http://www.ultram0.info running

4:38 π.μ., Απριλίου 26, 2007  
Blogger  said...

5情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品

3:51 μ.μ., Μαΐου 18, 2009  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home