Παρασκευή, Φεβρουαρίου 10, 2006

Αυτός που μένει κι αυτός που φεύγει



«... μπορεί να υπάρχει μόνο σαν συνέπεια του άλλου: είναι ο άλλος που φεύγει, είμαι εγώ που παραμένω.
Ο άλλος είναι σε κατάσταση διαρκούς αναχώρησης, ταξιδιού.
Ο άλλος είναι εξ ορισμού, μετανάστης, πρόσφυγας.
Εγώ που αγαπώ είμαι στατικός, ακίνητος, προσιτός, σε κατάσταση προσδοκίας, καρφωμένος στο σημείο, στην αγωνία -- όπως ένα πακέτο ξεχασμένο σε κάποια γωνία ενός σιδηροδρομικού σταθμού».


Roland Barthes

3 Comments:

Blogger Dormammu said...

Ρίζες ή άνεμος?? That's the question. Μικρότερος προτιμούσα τον άνεμο. Τώρα ελπίζω να ριζώσω.....

12:19 π.μ., Φεβρουαρίου 11, 2006  
Blogger blade runner said...

Για να είναι γερές οι ρίζες, χρειάζεται ο άνεμος.

3:48 μ.μ., Φεβρουαρίου 12, 2006  
Blogger Avellaneda said...

Πόσο συχνά όμως είμαστε εμείς ο άλλος που φεύγει, ο άλλος που μένει, ο άλλος που παρατάει πακέτα στους σταθμούς, ο Άλλος γενικώς.

12:03 μ.μ., Φεβρουαρίου 13, 2006  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home